İnsan zamanla yalnız olmaya alışıyor. Etrafında karışan, müdehale eden,yönlendiren kimse olmaması pek güzel. Neyi, ne şekilde yapmak, yaşamak,hissetmek istiyorsan öyle olmasını sağlamak elinde. Sana ait bir gündesabah uyanacağın saatten, gideceğin yere, yapacağın ya da yapmayacağınişlere, zevk alacağın ya da hoşlanmayacağın herşeye tamamen kendi özgüriradenle karar verebilirsin...

Dost dediğin insanlar daihtiyacın olduğu anlarda yanındalar belki, dara düştüğünde sana eluzatıyorlar, derdini, sıkıntını dinliyorlar... Daha ne olsun ?

Bu noktaya kadar herşey yolunda... Aman da özgürlük ne kıyak birşeymiş!...